Artyści
Roman Komassa
Reżyser i choreograf spektaklu "MAŁY KSIĄŻĘ", a także autor scenariusza na motywach powieści Antoine'a de Saint-Exupéry'ego.
Tancerz, choreograf, reżyser i pedagog. Absolwent Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej w Gdańsku.
W latach 1979-1981 i 1983-1989 był solistą Teatru Wielkiego w Łodzi, a w latach 1981-1983 Opery Bałtyckiej. W swojej karierze tanecznej stworzył wiele wybitnych kreacji. W 1983 roku Józef Sabovcik obsadził go na gdańskiej scenie w roli hrabiego Wrońskiego w "Annie Kareninie" R. Szczedrina, rok później powierzył mu partię Spartakusa w balecie A. Chaczaturiana. Tańczył również role Narcyza w "Mitach" Szymanowskiego, Gico w "Gajane" i Alberta w "Giselle", a w Teatrze Wielkim w Łodzi tytułowe partie w „Panu Twardowskim” i „Romeo i Julii”.
Przez kilka sezonów współpracował z Polskim Teatrem Tańca Ewy Wycichowskiej w Poznaniu, gdzie wykonywał m.in. partie tytułowe w spektaklach „Pietruszka”, „Faust goes rock”, Tybalda w „Romeo i Julii”.
Przez trzynaście sezonów działał jako tancerz i choreograf w Staatstheater w Kassel, współpracował także z teatrami w Braunschweig i Giessen. Kilka lat prowadził działalność pedagogiczną w Balett-Volkshochschule w Wolfhagen.
Zadebiutował jako choreograf w Teatrze Wielkim w Łodzi dwuczęściowym baletem "Dedykacja" do muzyki Marka Błaszczyka, po czym zrealizował blisko trzydzieści spektakli baletowych. Do jego realizacji należą m.in. „Nastroje”, „Bric-a-brac” w Teatrze Wielkim w Łodzi, „Przypowieść”, „Dekalog” i „Zemsta” w Teatrze Logos w Łodzi, „Giselle” i jedna z trzech części widowiska „Men’s dance” zatytułowana „Tango Life” w Operze Bałtyckiej. Jest autorem choreografii do oper St. Moniuszki „Hrabina” w Teatrze Wielkim w Łodzi i „Halka” w Operze Bałtyckiej.
W sezonie 2005/06 pełnił funkcję pedagoga baletu Opery Bałtyckiej. W 2008 roku objął kierownictwo baletu Opery, obecnie funkcjonującego pod nazwą Bałtycki Teatr Tańca.
Laureat m.in. Medalu Leona Wójcikowskiego dla Najlepszego Polskiego Tancerza (1988) i Medalu Wacława Niżyńskiego za szczególne osiągnięcia w balecie.
Tancerz, choreograf, reżyser i pedagog. Absolwent Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej w Gdańsku.
W latach 1979-1981 i 1983-1989 był solistą Teatru Wielkiego w Łodzi, a w latach 1981-1983 Opery Bałtyckiej. W swojej karierze tanecznej stworzył wiele wybitnych kreacji. W 1983 roku Józef Sabovcik obsadził go na gdańskiej scenie w roli hrabiego Wrońskiego w "Annie Kareninie" R. Szczedrina, rok później powierzył mu partię Spartakusa w balecie A. Chaczaturiana. Tańczył również role Narcyza w "Mitach" Szymanowskiego, Gico w "Gajane" i Alberta w "Giselle", a w Teatrze Wielkim w Łodzi tytułowe partie w „Panu Twardowskim” i „Romeo i Julii”.
Przez kilka sezonów współpracował z Polskim Teatrem Tańca Ewy Wycichowskiej w Poznaniu, gdzie wykonywał m.in. partie tytułowe w spektaklach „Pietruszka”, „Faust goes rock”, Tybalda w „Romeo i Julii”.
Przez trzynaście sezonów działał jako tancerz i choreograf w Staatstheater w Kassel, współpracował także z teatrami w Braunschweig i Giessen. Kilka lat prowadził działalność pedagogiczną w Balett-Volkshochschule w Wolfhagen.
Zadebiutował jako choreograf w Teatrze Wielkim w Łodzi dwuczęściowym baletem "Dedykacja" do muzyki Marka Błaszczyka, po czym zrealizował blisko trzydzieści spektakli baletowych. Do jego realizacji należą m.in. „Nastroje”, „Bric-a-brac” w Teatrze Wielkim w Łodzi, „Przypowieść”, „Dekalog” i „Zemsta” w Teatrze Logos w Łodzi, „Giselle” i jedna z trzech części widowiska „Men’s dance” zatytułowana „Tango Life” w Operze Bałtyckiej. Jest autorem choreografii do oper St. Moniuszki „Hrabina” w Teatrze Wielkim w Łodzi i „Halka” w Operze Bałtyckiej.
W sezonie 2005/06 pełnił funkcję pedagoga baletu Opery Bałtyckiej. W 2008 roku objął kierownictwo baletu Opery, obecnie funkcjonującego pod nazwą Bałtycki Teatr Tańca.
Laureat m.in. Medalu Leona Wójcikowskiego dla Najlepszego Polskiego Tancerza (1988) i Medalu Wacława Niżyńskiego za szczególne osiągnięcia w balecie.
Powrót